Wat
heb
je
nodig?
kies in het menu
-meestal is 1 uur per week voldoende
-coachende aanpak
-op maat
-les van een wiskunde expert met jarenlange ervaring (sinds 2009)
-tarieven per graad (32-38 euro)
-losse lessen of pakketten van 10 of 20
Omdat ik heel goed luister naar wat de leerling nodig heeft en mijn aanpak daarop afstem is één uurtje per week meestal voldoende om de leerstof door te nemen en bij te houden én vooruitgang te boeken.
Soms is een uurtje extra tijdelijk toch nodig om bijvoorbeeld
-in het begin snel de opgelopen achterstand weg te werken
-als het onderwerp wat moeilijker binnenkomt
-als compensatie bij leerstoornissen
-of als blijkt dat er structureeel meer nodig is om het cijfer hoog genoeg te houden.
Meer les per week is volgens mij voor de meeste leerlingen te belastend bovenop het andere schoolwerk.
Sporadische lessen ter voorbereiding van een toets zijn uiteraard ook mogelijk. Dit heeft echter niet hetzelfde effect als consistente opvolging.
Consistentie werkt!
Let wel: bijles werkt heel goed maar slechts op enkele voorwaarden!
-de leerling staat open voor hetgeen ik aanbreng
-de leerling besteedt zelf nog voldoende tijd om de leerstof verder te verwerken, de bijles is geen vervanging voor studeren
Zoals ik al zei, stem ik de les volledig af op wat de leerling nodig heeft.
De gangbare onderwerpen zijn actieve kennis. Dus we kunnen onmiddellijk ingaan op vragen die de leerling heeft en/of op oefeningen uit het lesmateriaal van de leerling.
Om diepgang en diversiteit te creëren en de creativiteit te stimuleren grijp ik ook regelmatig terug naar oefeningen uit andere handboeken of stuur ik extra oefeningen door.
Als ik merk dat de oefeningen (nog) niet lukken, doe ik ze voor of leg ik de leerstof nog eens uit.
Een ondervraging behoort ook al eens tot de strategieën om te zien waar je staat.
Tijdens de les leg ik al eens iets opnieuw uit, doe eens een oefening voor, maken we samen een oefening,... maar het meeste van de tijd laat ik de leerling nadenken en zoeken op oefeningen.
Ik zie al van de eerste of tweede stap waar het de soep gaat indraaien (of niet natuurlijk) en grijp net op het kantelpunt in.
Afhankelijk van hoe het dan gaat laat ik hen de oefening zelfstandig afwerken, begeleid ik hen met gerichte vragen en interventies naar het einde van de oefening of als het echt niet gaat neem ik over en zeg ik en laat ik zien wat ik doe.
Zo leren ze het meeste, blijft de motivatie intact of neemt ze zelfs toe en blijft het slechte gevoel van het niet te kunnen beperkt of afwezig.
Online bijles werkt even goed als face to face wat anderen daar ook van zeggen. Het is hoogstens 'anders' maar ik behaal daar even goede resultaten mee als met face to face les.
Ik kan er zelf heel goed mee uit de voeten dus dat scheelt tov lesgevers die dat niet zo goed kunnen of afwijzend staan tov technologie om allerlei redenen en om die reden online bijles naar de verdomhoek verbannen terwijl het ook vele voordelen heeft.
De jeugd van tegenwoordig is daar ook veel handiger in dan vroeger.
Ik gebruik Zoom voor de videocall. Moet je wel even downloaden op je PC.
Je hebt ook stabiele internet verbinding, een webcam en eventueel oortjes of een headphone nodig.
Ik gebruik Whatsapp voor uitwisseling van oefeningen, documenten en oplossingen ed.
En dat werkt prima.
Slechte cijfers halen voor wiskunde heeft meer dan één oorzaak.
Ik weet ondertussen uit ervaring dat bij de meeste leerlingen op korte termijn (een trimester) vooruitgang wordt geboekt tenzij er leerstoornissen, faalangst of andere issues meespelen.
Daarom let ik de eerste drie maanden goed op mogelijke signalen en op geboekte vooruitgang.
In de klas krijg je heel dikwijls een kant en klare oplossing voorgeschoteld op het bord.
In werkelijkheid heeft je leerkracht op sommige oefeningen ook best even moeten zoeken, misschien de oefening een tijdje moeten laten liggen of zelfs meermaals opnieuw moeten beginnen met een ander methode om tot een oplossing te komen.
Dus in de klas krijg je een beetje een vertekend beeld, en op die manier misschien wel een verkeerd verwachtingspatroon van jezelf!
Ik toon je hoe een oplossingsproces juist in zijn werk gaat. Een wiskundeoefening is meestal niet in 1, 2, 3 opgelost! Je zal het probleem wat moeten draaien en keren, en durven proberen! Ik vertel welke vragen ik mezelf stel, hoe ik denk, wanneer ik besluit een andere methode te gebruiken enz.
Ik ben met alle plezier bereid om mee te denken, planningen op te maken en intensief te begeleiden maar ik trek geen trajecten (meer) die qua tijdspanne en scope onhaalbaar blijken omwille van beperkte eigen inbreng en tijdsbesteding van de leerling of onvoldoende betrokkenheid van de ouders.
Ik ben van de gedeelde verantwoordelijkheid.
Als ik merk dat de balans onder druk komt of gaat komen te staan dan start ik niet of beëindig ik het traject. Het is niet de taak van een studiebegeleider om heel het traject en de eindverantwoordelijkheid voor het eventuele slechte resultaat te dragen.
Dus reflectie en communicatie rond haalbaarheid, inbreng, taakafbakening, rolverdeling ed. gebeuren helder en op voorhand.